شمارهٔ ۹ عارف قزوینی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از لذت‌های زندگی و معاشرت با دوستان و محبوب صحبت می‌کند. او از گفتگوهای بی‌معنی با دیگران خسته شده و تنها خواهان بودن با یکدیگر و نوشیدن شراب است. در اینجا، محوریت قرار دادن عشق و لذت‌های دنیوی به جای موعظه‌های مذهبی را نشان می‌دهد و به واعظ می‌گوید که به کار خود برسد و از این خوشگذرانی‌ها لذت ببرند.