شمارهٔ ۱۰۵ آشفتهٔ شیرازی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به توصیف حال و هوای عشق و جنون می‌پردازد. شاعر از عقل و خرد کودکانه می‌گوید و بیان می‌کند که عشق و هیجان‌های آن باعث مدهوشی و جذبه شده است. او به تندی و شدت عشق اشاره می‌کند و می‌خواهد که شمع عشق را از شب بیرون بیاورد. همچنین، به زیبایی‌ها و لطافت‌های طبیعت و حسرت دوری از یار اشاره می‌کند. در نهایت، شاعر احساسات خود را به تصویر می‌کشد و می‌گوید که اگر طرد شود، به عشق پناه می‌برد. بی‌نهایت شور و احساسات متنوع در این اشعار نمایان است.