شمارهٔ ۷۵۸ آشفتهٔ شیرازی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این اشعار به توصیف زیبایی‌ها و احساسات شاعر می‌پردازند. او از گل‌ها و بلبل‌ها در گلستان سخن می‌گوید و آرزو می‌کند که کاش آشیانه‌ای در آنجا داشت. شاعر به وصف گل‌ها می‌پردازد و اظهار می‌دارد که از هر یک از آنها یک زبان مخصوص برای بیان احساساتش دارد. او به پیر شدن و دلتنگی‌اش اشاره می‌کند و در عین حال یادآور می‌شود که در گذشته‌ها هم زمان‌هایی از شادابی و عشق را تجربه کرده است. همچنین، شاعر به رازها و دل‌مشغولی‌های خود اشاره کرده و ابراز می‌کند که گاهی در وصال و گاهی در فراق بوده است. در نهایت، او از زیبایی و جذابیت عشق دم می‌زند و ابراز احساسات خود را همچون جوی خون از چشمانش می‌داند.