شمارهٔ ۳۸ اسیری لاهیجی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات بیانگر حالتی از عشق و دلبستگی عمیق است. شاعر از اندوه خود سخن می‌گوید که به خاطر آن به صحرا پناه برده و از جهان روی برگردانده است. او با اشاره به آزادی روحانی، خود را در جستجوی معشوقی خاص به نام عذرا معرفی می‌کند، و از احساسات عاشقانه و رنج‌های ناشی از دوری از او سخن می‌گوید.