نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۴ - غمزه یار عسجدی

عسجدی مروزی / اشعار باقیمانده / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

ز بس خونها که می ریزی به غمزه

شمار کشتگان ناید به یادت

گر از خون ریختن شرمت نیاید

ز رنج غمزه باری شرم بادت

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به موضوع ریختن خون و عذاب ناشی از آن اشاره دارد. شاعر به کسی که با غمزه‌هایش دیگران را می‌آزارد، می‌گوید که به خاطر تعداد کشته‌شدگان ناشی از این رفتار، دیگر نمی‌تواند شمار آن‌ها را به یاد بیاورد. او از این فرد می‌خواهد که اگر از ریختن خون دیگران شرم نمی‌کند، حداقل از رنجی که به آن‌ها می‌زند، شرم کند.