شمارهٔ ۵۸ - قطعه عسجدی
عسجدی مروزی / اشعار باقیمانده / وزن: مفتعلن فاعلات مفتعلن فع (منسرح مثمن مطوی منحور)
خواجه بزرگست و مال دارد و نعمت
نعمت و مالی که کس نیابد از آن کام
بخلش آنجا رسیده است که نگذاشت
شوخ بگرمابه بان و موی به حجام
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این بیت، شاعر به وصف شخص ثروتمندی میپردازد که دارای زندگی مرفهی است، اما با وجود مال و نعمت فراوانش، بخیل و تنگنظر است و حتی اجازه نمیدهد تا کسی از لذتهای سادهای مانند آبگرم و حجامت بهرهمند شود. این نشاندهنده تضاد بین ثروت و بخشش است.