شمارهٔ ۶۸ - وداع عسجدی
عسجدی مروزی / اشعار باقیمانده / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
کردم تهی دو دیده بر او من چنانک رسم
تا شد ز اشکم آن ز می خشک چون لژن
من کرده پیش جوزا، وز پس نبات نعش
اینهم چو باد بیزن و آنهم چو با بزن
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر با چشمانش به طرف محبوبش می‌نگرید و اشک‌هایش مانند شرابی بر زمین می‌ریزد. او به دلتنگی و سوگواری برای معشوقش اشاره می‌کند و احساساتش را با تصاویری از باد و گیاهان بیان می‌کند. در کل، شعر حالتی از عشق و اندوه را به تصویر می‌کشد.