نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۷۳ - این بیت بسیار شیوا نیز از غزلی است عسجدی

عسجدی مروزی / اشعار باقیمانده / وزن: مفتعلن فاعلات مفتعلن فع (منسرح مثمن مطوی منحور)

گر بدی آنکس که زی توام بفکندی

خویشتن اندر نهادمی بفلاخن

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت، شاعر از احساس ناامیدی و درد ناشی از رها شدن توسط کسی که به او وابسته بوده، سخن می‌گوید. او می‌گوید اگر آن شخص بدی کند و او را ترک کند، به ناچار خود را در قید و بندی عاطفی و درونی قرار می‌دهد. به عبارتی، شاعر نشان می‌دهد که ترک عشق و وابستگی، او را به وضعیتی فلاکت بار می‌کشاند.