شمارهٔ ۱۲ - رباعی فی حقیقة المحمدیه حکیم سبزواری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به وصف زیبایی صبح و جذابیت روح‌افزا و کشش دو ابروی معشوق می‌پردازد. شاعر با استفاده از تشبیهات و تصاویری زیبا، به قدر و منزلت معشوق اشاره می‌کند و به شکوه و زیبایی‌اش اعتراف می‌کند. همه این زیبایی‌ها نشانه‌ای از خلقی است که خداوند به او عطا کرده است.