رباعیات — دیوان اشعار حکیم سبزواری
فهرست شعرها
- شمارهٔ ۲ - وله ایضاً — ای از تو بهر چمن بهر گل بوئی
- شمارهٔ ۵ - وله ایضاً — ای حاجب ابروی تو هرابروئی
- شمارهٔ ۱ - وله ایضاً — ای ذات تو ز اغراض و صفات آمده پاک
- شمارهٔ ۳ - وله ایضاً — برداشته‌ام دو دست از بهر دعا
- شمارهٔ ۴ - وله ایضاً — دلدار چو مغز است و جهان جمله چو پوست
- شمارهٔ ۱۰ - و له ایضاً — لیکن نه سری که غیر پا پنداری
- شمارهٔ ۱۱ - و له ایضاً — از فرقت آن سیمتن ماه جبین
- شمارهٔ ۱۳ - و له ایضاً — شهروزه شدی و شاه دوران بودی
- شمارهٔ ۱۲ - رباعی فی حقیقة المحمدیه — ای صبح ازل طلعت روح افزایت
- شمارهٔ ۷ - وله ایضاً — مائیم که آئینهٔ روی شاهیم
- شمارهٔ ۶ - وله ایضاً — مائیم ز قید هر دو عالم رسته
- شمارهٔ ۸ - وله ایضاً — با غیر علی کیم سرو برگ بود
- شمارهٔ ۹ - رباعی بلسان الحقیقة المحمدیه — عالم صفت حسن سراپای من است
- شمارهٔ ۱۵ - دوبیتی — ز عشقش سوز در هر سینه بینم
- شمارهٔ ۱۴ - و له ایضاً — یا من هو نورا عین ایقاظ