نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

بخش ۱ - المقاله السابعه عشر عطار

عطار نیشابوری / بخش هفدهم / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

الا یا غافل افتاده از راه

بخواهی مرد غافل وار ناگاه

به غفلت می‌گذاری زندگانی

دریغا گر چنین غافل بمانی

به بوی زندگی عمری دویدی

ولیک از زندگی بویی ندیدی

به حسرتها چو چشمت راه یابد

نگونساری خویش آنگاه یابد

مثال زندهٔ دنیی بماندی

تو بی معنی همه دعوی بماندی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به ما هشدار می‌دهد که غفلت از زندگی و اهداف ما می‌تواند ما را از معنا و لذت واقعی زندگی دور کند. شاعر تأکید می‌کند که اگر در زندگی به حالت غفلت بمانیم، نهایتاً به حسرت و ندامت دچار خواهیم شد. او به ما یادآوری می‌کند که با وجود تلاش‌های بسیار، اگر به عمق زندگی و زیبایی‌های آن توجه نکنیم، بی‌معنا خواهیم ماند و هیچ چیز از زندگی به دست نخواهیم آورد.