نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

المقالة الثالث عشر عطار

عطار نیشابوری / بخش سیزدهم / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

در آمد چارمین فرزندِ زیبا

همه آرام و آسایش سراپا

پدر را گفت تا در کایناتم

بصد دل طالب آب حیاتم

اگر دستم دهد آن آب رَستم

وگر نه همچنین بادی بدستم

ز شوقم آتشین شد جان ازان آب

نه خور دارم بروز و نه بشب خواب

ازین اندیشه دل پُر تاب دارم

شدم تشنه هوای آب دارم

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

چهرمین فرزند زیبا به پدر می‌گوید که او به شدت در جستجوی آب حیات است. او آرزو دارد که این آب را به دست آورد، و در غیر این صورت هم می‌تواند به امید آن، زنده بماند. از شوق به این آب، قلبش آتشین شده و دیگر نه روز غذا می‌خواهد و نه شب خواب. این تشنگی او را به فکر و تاب و تلاطم انداخته است.