(۷) موعظه عطار
عطار نیشابوری / بخش سیزدهم / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
چنین گفتهست آن دانندهٔ پاک
که هر کو در مُقامر خانهٔ خاک
چنان در پاک بازی سر بر افراخت
که هرچش بود با یک دیده در باخت
گرفته توبه کرد و نیز نشکست
نه بر بیهوده چشمی داد از دست
بتوبه گرچه در پیش صف آید
ولی چشم شده کی با کف آید
عزیزا هر دمی کز دل برآری
که آن بی ذکر حق ضایع گذاری
چو چشمی دان که در میبازی آن را
تدارک کی توان کرد این زیان را
مده ازدست چیزی را که از عز
نیاید نیز با دست تو هرگز
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این متن به بیان اهمیت توجه به حق و ذکر خداوند در زندگی میپردازد. نویسنده تاکید میکند که هر فردی که در دنیای مادی غرق شده و بر سر زندگی مادی خود تکیه کرده، باید بدانند که بازیهای دنیوی و توبه بدون یاد خداوند بیفایده است. همچنین، اشاره شده که توبه کردن و برگرداندن چشم از بیهودگی مهم است، ولی این توبه باید با حضور قلب و ذکر همراه باشد تا ارزشمند باشد. در نهایت، متن هشدار میدهد که نباید نعمتها و چیزهایی که از خداوند آمده را از دست داد و باید به یاد داشته باشیم که تلاش ما به تنهایی نمیتواند جایگزین نعمتهای الهی شود.