(۲۱) حکایت سپهدار که قلعۀ کرد با دیوانه عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، سپهدار به دیوانه‌ای که به او نزدیک شده است، می‌گوید که این قلعه بسیار بلند و محکم است و از آن می‌توان به بلایایی اشاره کرد که در آنجا ممکن است رخ دهد. دیوانه به او پاسخ می‌دهد که تو درگیر مشکلات و بلایای خود هستی و یادآوری می‌کند که بلایا به آسمان سقوط می‌کنند و در قلعه به دنبالش می‌گردی. در نهایت، او به سپهدار هشدار می‌دهد که رهایی از بلایای شخصی جز با شناخت و مواجهه با آن‌ها ممکن نیست و فرار از واقعیت به هیچ‌وجه مانع از بروز مشکلات نمی‌شود.