فی‌فضیلة امیرالمؤمنین ابوبکر رضی الله عنه عطار
عطار نیشابوری / فی‌فضائل خلفا / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)
خواجهٔ اول که اول یار اوست
ثانی اثنین اذهما فی الغار اوست
صدر دین صدیق اکبر قطب حق
در همه چیز از همه برده سبق
هرچ حق از بارگاه کبریا
ریخت در صدر شریف مصطفی
آن همه در سینهٔ صدیق ریخت
لاجرم تا بود ازو تحقیق ریخت
چون دو عالم را به یک دم درکشید
لب ببست از سنگ و خوش دم درکشید
سر فرو بردی همه شب تا به روز
نیم شب هویی برآوردی بسوز
هوی او تا چین برفتی مشک بار
مشک کردی خون آهوی تتار
زین سبب گفت آفتاب شرع و دین
علم باید جست ازینجا تا به چین
سنگ زان بودی به حکمت در دهانش
نا به سنگ و هنگ هو گوید زفانش
نی که سنگش بر زفان بگرفت راه
تا نگوید هیچ نامی جز آله
سنگ باید تا پدید آید وقار
مردم بی‌سنگ کی آید به کار
چون عمر مویی بدید از قدراو
گفت کاش آن مویمی بر صدر او
چون تو کردی ثانی اثنینش قبول
ثانی اثنین او بود بعد رسول
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این متن شعری از یک شاعر است که درباره مقام و فضیلت ابوبکر صدیق (یار اول پیامبر اسلام) صحبت می‌کند. شاعر به ویژگی‌های معنوی و علمی او اشاره می‌کند و بر این نکته تأکید دارد که علم و معرفت حقیقی باید از صدیق آموخته شود. نوشته نشان می‌دهد که صدیق اکبر در تمامی مسائل دین و دیانت بر دیگران پیشی داشته و مقام والایی در اسلام دارد. او به مثابه کسی است که مفتخر به دریافت علم از مقام بزرگ‌تری چون پیامبر شده و حائز فضایل بسیاری است. در نهایت، شاعر از عشق و احترامش به ابوبکر می‌گوید و او را بعد از پیامبر نیز مورد تأکید قرار می‌دهد.