حکایت دردمندی که از مرگ دوستش پیش شبلی گریه می‌کرد عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر بیان می‌کند که یک دردمنـد نزد شیخ شبلی به خاطر از دست دادن دوستانش گریه می‌کند. شیخ از او می‌پرسد که چرا این‌قدر غمگین است و او جواب می‌دهد که دوستی عمیق با کسی داشته که اکنون فوت کرده و این غم زندگی‌اش را تاریک کرده است. شیخ او را نصیحت می‌کند که بهتر است دوستی دیگری انتخاب کند که تا زمانی که او زنده است، نمی‌میرد. او می‌افزاید که دوستی که به واسطه مرگ نقصانی ایجاد کند، تنها غم و درد به دنبال خواهد داشت. عشق به ظواهر مادی می‌تواند سبب بلا و غم شود و اگر کسی به آن وابسته شود، با از دست دادن آن، دچار حیرت و اندوه خواهد شد.