شمارهٔ ۱۰۰ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر بیانگر احساس عمیق عشق و درد جدایی است. شاعر می‌گوید که در دنیا هیچ‌کس مانند معشوق او نیست و دلش تنها برای او بوده است. او از خداوند می‌خواهد که نفس بی‌وفای او را به حسرت بسوزاند، زیرا این شخص وفای معشوق را نداشته است.