شمارهٔ ۱۰۹ عطار
عطار نیشابوری / باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای هفت زمین و آسمانها ز تو پُر
چون مینشود کام و زبانها ز تو پُر
ای زندگی دلم روا میداری
من دست تهی، هر دو جهانها ز تو پُر
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از عظمت و وسعت آسمانها و زمین‌ها یاد می‌کند که همه پر از وجود خداوند هستند. او به زندگی و دلش اشاره می‌کند و بیان می‌کند که گرچه دستی خالی دارد، ولی همه چیز در هر دو جهان به وسیله او پر است و وجودش را از او می‌داند.