شمارهٔ ۱۵ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این بیت به توصیف حقیقتی عمیق و در عین حال پیچیده می‌پردازد. گوهر عظیم محبت و لطفی که بی‌پایان است، به عنوان گنجی گرانبها در پشت پرده‌های مختلف جهان نمایان می‌شود. این حقیقت، هم از لحاظ ظاهری و هم از لحاظ باطنی قابل دسترسی است؛ یعنی هم در دنیای بیرونی وجود دارد و هم در دنیای درونیِ انسان.