شمارهٔ ۲ عطار
عطار نیشابوری / باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
در وصفِ تو، عقل، طبعِ دیوانه گرفت
جان تن زد و با عجز به هم خانه گرفت
چون شمع تجلّی تو آمد به ظهور
طاووسِ فلک، مذهبِ پروانه گرفت
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات، شاعر به وصف زیبایی و جذبه معشوق می‌پردازد. عقل و خرد او دچار دیوانگی شده و مجذوب معشوق گردیده‌اند. جان انسان تلاش می‌کند به معشوق نزدیک شود، در حالی که در عجز و ناتوانی به سر می‌برد. ظهور زیبایی معشوق مانند شمعی است که روشنایی می‌بخشد و در این میان، طاووس آسمان به خاطر زیبایی او از پروانه پیروی می‌کند و به مذهب عشق درمی‌آید.