شمارهٔ ۴۰ عطار
عطار نیشابوری / باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
عالم که پر از حکمتِ تو میبینم
یک دایره پر نعمتِ تو میبینم
بر یکْ یک ذرّه وقف کرده همه عمر
دریا دریا قدرتِ تو میبینم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به زیبایی‌های عالم و حکمت‌های فراوان آن اشاره می‌کند. او هر ذره از جهان را پر از نعمت و قدرت الهی می‌بیند و زندگی را به‌صورت یک دایره‌ای سرشار از نعمات توصیف می‌کند. در واقع، همه‌چیز به نوعی وقف و وابسته به قدرت و حکمت خداوند است.