شمارهٔ ۱۶ عطار
عطار نیشابوری / باب دهم: در معانی مختلف كه تعلّق به روح دارد / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
بندیش که بر زمین نهای آن که تویی
واجرام فلک نشین نهای آن که تویی
چون جوهر تو، به چشم سر نتوان دید
در خود منگر که این نهای آن که تویی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به بیان ارتباط عمیق و معنوی بین انسان و هستی می‌پردازد. شاعر اشاره می‌کند که هر آنچه در زمین و آسمان وجود دارد، در نهایت به انسان و وجود او برمی‌گردد. همچنین، جوهر واقعی و عمیق درون انسان را نمی‌توان با چشم عادی دید و برای درک آن باید به درون خود نگریست. به طور خلاصه، این شعر بر خودشناسی و شناخت عمیق از هستی تاکید دارد.