شمارهٔ ۳ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات، شاعر از پرنده‌ای صحبت می‌کند که نشانهٔ زیبایی و عظمت ستارگان است. او اشاره می‌کند که این زیبایی و عظمت، در واقع یک عهد دیرین و مهم در عالم وجود است. شاعر همچنین بیان می‌کند که اگر کسی به دنبال نمایی از جهان (جام جهان‌نما) است، باید بداند که این نمایش در درون خود او نهفته است. به عبارت دیگر، جستجوی زیبایی و حقیقت درونی نیازمند نگریستن به خود و درک عمق وجود انسان است.