نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۹ عطار

عطار نیشابوری / باب دهم: در معانی مختلف كه تعلّق به روح دارد / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

ای بلبل روح چند باشی مگسی

پَر باز کُن و به عرش رو در نَفَسی

تا کی بستهٔ پالان آخر

پالان نتوان نهاد بر مرغ کسی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، بلبل از روح انسانی می‌خواهد که با پرواز آزاد و پرشور، به سمت آسمان‌ها برود. او به محدودیت‌ها و قدرت‌های دنیوی اشاره می‌کند و تاکید می‌کند که هر موجودی نباید همواره در قید و بند باشد. به عبارتی، روح باید از قید و بندهایی که به آن تحمیل شده رها شود و به آزادی و بالندگی برسد.