شمارهٔ ۱۴ عطار
عطار نیشابوری / باب سیزدهم: در ذمِّ مردمِ ب‍یحوصله و معانی كه تعلّق به / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
از مال همه جهان جوی داری تو
وز خرمن عالم دروی داری تو
تو مرد عیان نهای که از هرچه که هست
گر خواهی وگرنه پرتوی داری تو
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این بیت به ارزش و بزرگی وجود انسان اشاره دارد. او می‌گوید که اگرچه انسان می‌تواند از تمام دارایی‌ها و ثروت‌های جهان بهره‌برداری کند، اما در نهایت، ارزش واقعی او به درک و آگاهی‌اش بستگی دارد. انسان می‌تواند از هر چیزی که وجود دارد، استفاده کند یا نه، اما درون او همواره نوری از معرفت و حقیقت وجود دارد.