شمارهٔ ۳۰ عطار
عطار نیشابوری / باب سیزدهم: در ذمِّ مردمِ ب‍یحوصله و معانی كه تعلّق به / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
هر کس که ز زلف تو ندارد تابی
از چشمهٔ خضر تو نیابد آبی
گر خود همه بیدارترین کس باشد
حقا که ز بیداری او به خوابی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر بیان‌کننده عشق و دشواری‌های آن است. شاعر می‌گوید هر کسی که نمی‌تواند از زیبایی و جذابیت معشوق خود لذت ببرد، نمی‌تواند از سرچشمه زندگی و خوشبختی بهره‌مند شود. حتی اگر فردی بیدارترین و آگاه‌ترین باشد، در نهایت در برابر جذابیت و قدرت عشق، به خواب و خواب‌آلودگی می‌رود. به‌طور کلی، شعر بر تاثیر عشق بر انسان و دلبستگی‌های عاطفی تأکید دارد.