نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۵ عطار

عطار نیشابوری / باب سیزدهم: در ذمِّ مردمِ ب‍یحوصله و معانی كه تعلّق به / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

کو دل که بداند نفسی اسرارش

کو گوش که بشنود دمی گفتارش

آن ماه جمال مینماید شب و روز

کو دیده که تا برخورد از دیدارش

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات به جستجوی عشق و زیبایی اشاره دارند. شاعر به دنبال کسی است که بتواند عمیق‌ترین اسرار دل را درک کند و با گوش خود صدای عشق را بشنود. همچنین، زیبایی آن ماه (عشق یا محبوب) در تمام شب و روز نمایان است، اما او از دیده‌هایی یاد می‌کند که توانایی دیدن و درک آن زیبایی را ندارند. در کل، این اشعار نشان‌دهنده‌ی احساساتی عمیق و تلاش برای درک و ارتباط با عاشقانه‌هاست.