شمارهٔ ۵ عطار
عطار نیشابوری / باب سیزدهم: در ذمِّ مردمِ بیحوصله و معانی كه تعلّق به / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
کو دل که بداند نفسی اسرارش
کو گوش که بشنود دمی گفتارش
آن ماه جمال مینماید شب و روز
کو دیده که تا برخورد از دیدارش
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این ابیات به جستجوی عشق و زیبایی اشاره دارند. شاعر به دنبال کسی است که بتواند عمیقترین اسرار دل را درک کند و با گوش خود صدای عشق را بشنود. همچنین، زیبایی آن ماه (عشق یا محبوب) در تمام شب و روز نمایان است، اما او از دیدههایی یاد میکند که توانایی دیدن و درک آن زیبایی را ندارند. در کل، این اشعار نشاندهندهی احساساتی عمیق و تلاش برای درک و ارتباط با عاشقانههاست.