شمارهٔ ۳ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این چهار بیت بیانگر بی‌ارزشی و زودگذر بودن زندگی و وجود انسان است. شاعر با تکیه بر کلمات «عدم» و «دمی» نشان می‌دهد که همه چیز در این دنیا موقتی و بی‌بهاست. حتی اگر در زندگی با کسی ارتباط برقرار کنیم، آن لحظه نیز دریغ و فراموش‌شدنی است و در نهایت، تمام دارایی‌های عالم تنها یک لحظه بیش نیستند.