شمارهٔ ۸ عطار
عطار نیشابوری / باب شانزدهم: در عزلت و اندوه و درد وصبر گزیدن / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
چون درد ترا تا به ابد درمان نیست
گر شاد شوی به قطع جز نقصان نیست
هرگز ز طرب هیچ نخیزد بنشین
در اندوهی که هرگزش پایان نیست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر بیانگر این است که درد و رنج انسان هرگز تمام نمیشود و شادی واقعی در این شرایط دست نیافتنی است. اگر هم در تلاش باشید که شاد شوید، تنها به نقصان و کمبود میانجامد. همچنین، طرب و خوشی در چنین اندوهی به دست نمیآید، زیرا این اندوه هیچ وقت پایان ندارد.