نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۸ عطار

عطار نیشابوری / باب شانزدهم: در عزلت و اندوه و درد وصبر گزیدن / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

چون درد ترا تا به ابد درمان نیست

گر شاد شوی به قطع جز نقصان نیست

هرگز ز طرب هیچ نخیزد بنشین

در اندوهی که هرگزش پایان نیست

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر بیانگر این است که درد و رنج انسان هرگز تمام نمی‌شود و شادی واقعی در این شرایط دست نیافتنی است. اگر هم در تلاش باشید که شاد شوید، تنها به نقصان و کمبود می‌انجامد. همچنین، طرب و خوشی در چنین اندوهی به دست نمی‌آید، زیرا این اندوه هیچ وقت پایان ندارد.