شمارهٔ ۱۷ عطار
عطار نیشابوری / باب هفدهم: در بیان خاصیت خموشی گزیدن / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
چون برفکنند از همه چیزی سرپوش
چون دیگ درآید همه عالم در جوش
چون مینتوان کرد به انگشت نشان
انگشت به لب باز همی دار خموش
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این ابیات بیانگر وضعیت و تأثیر برف و سرما بر روی دنیا هستند. می‌گوید که وقتی برف همه چیز را می‌پوشاند، جوش و خروش عالم بالا می‌گیرد. اما هنگامی که می‌توان به سادگی با انگشت اشاره کرد، باید سکوت کرد و حرفی نزد. در واقع، این شعر به نوعی به دشواری در شناخت و بیان حقیقت‌ها اشاره دارد.