نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۴ عطار

عطار نیشابوری / باب هشدهم: در همّت بلند داشتن و در كار تمام بودن / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

کو راه‌روی که ره‌نوردش گویم؟

یا سوخته‌ای که اهل دردش گویم

مردی که میان شغل دنیا نَفَسی

با او افتد، هزار مردش گویم

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات شاعر به توصیف مردی می‌پردازد که در مسیر زندگی دچار چالش‌ها و مشکلات است. او با اشاره به راهی که این مرد طی می‌کند، به سختی‌ها و دردهایی که او تجربه می‌کند اشاره می‌کند و به نوعی نشان می‌دهد که او در دنیای پرمشغله و سخت، برای خودش و دیگران قابل احترام و ارزشمند است. این مرد توانسته است در میان دشواری‌های زندگی، نفسش را حفظ کند و انسانی بزرگ باشد.