نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۶ عطار

عطار نیشابوری / باب هشدهم: در همّت بلند داشتن و در كار تمام بودن / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

تا چند ز نیستی و هستی ای دل

در هر دویکی مقام ورستی ای دل

در بُعد، اگر رونده خواهی بودن

به زانکه به قُرب در باستی ای دل

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به مفهوم وجود و عدم در وجود انسان اشاره می‌کند. او به دل می‌گوید که در هر دو حالت (هستی و نیستی) مقام و منزلتی دارد. اگر بخواهد در آینده به جایی برسد، باید بفهمد که در حال حاضر نیز در مقام قرب و نزدیکی قرار دارد. به نوعی، شاعر به اهمیت آگاهی و شناخت حال در مسیر پیشرفت و رشد اشاره می‌کند.