شمارهٔ ۲ عطار
عطار نیشابوری / باب هشدهم: در همّت بلند داشتن و در كار تمام بودن / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
هر چند که در ره دراز استادی
غبن است که از سر مجاز استادی
چون روح ترا نهایتی نیست پدید
آخر تو به یک پرده چه باز استادی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر اشاره به بی‌پایانی و بی‌حد و مرزی روح انسان دارد و می‌گوید که در مسیر یادگیری و استاد شدن، به دست آوردن دانش و تسلط محدودیت ندارد. همچنین، تأکید می‌کند که استاد شدن تنها با یک پرده و یک مرحله پایان نمی‌پذیرد، بلکه همواره در جستجوی عمق و گسترش دانش باید ادامه داد. در واقع، این شعر به تلاش مستمر انسان برای درک و شناخت بیشتر دلالت می‌کند.