شمارهٔ ۲۰ عطار
عطار نیشابوری / باب هشدهم: در همّت بلند داشتن و در كار تمام بودن / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
نه جان رهِ جان‌فزای خود یابد باز
نه دل درِ دل‌گشای خود یابد باز
مرغِ دل شوریدهٔ من آرامی
وقتی گیرد که جای خود یابد باز
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات می‌گوید که جان و دل او هرگز آرامش و شادی حقیقی را باز نخواهند یافت. او به تصویر مرغی اشاره می‌کند که دلش پر از شوق و هیجان است و تنها زمانی که به آرامش و جایگاه واقعی‌اش برسد، می‌تواند آرام شود.