شمارهٔ ۳۵ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از دوستش می‌خواهد که اگر واقعاً دوستدار خود است، چرا همچنان به دنبال خواسته‌های superficial و ظاهری‌اش است؟ او هرچه بیشتر آموزش می‌بیند، باز هم در مسائل اصلی و اساسی خود ثابت‌قدم و پایدار نیست. شاعر به او هشدار می‌دهد که باید به درون خود توجه کند و به جای تکیه بر ظاهر، به حقیقت وجودیش بپردازد.