نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۳۹ عطار

عطار نیشابوری / باب هشدهم: در همّت بلند داشتن و در كار تمام بودن / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

ای پای ز دست داده! در پی نرسی

نظّارهٔ جام کن که در مِی نرسی

تو هیچ نیی، در که توانی پیوست؟

با توست به‌هم، چگونه در وی نرسی؟

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر دربارهٔ ناامیدی و عدم دسترسی به معشوق یا هدفی است. شاعر به این نکته اشاره می‌کند که با وجود تلاشی که می‌کند، به نتیجه‌ نمی‌رسد و در حالی که در تلاش است، متوجه می‌شود که خود را در موقعیتی قرار داده که به هدفش نزدیک نمی‌شود. در نهایت، این احساس را منتقل می‌کند که هیچ‌چیز نمی‌تواند به او کمک کند تا به آنچه که می‌خواهد برسد.