شمارهٔ ۲۷ عطار
عطار نیشابوری / باب نوزدهم: در ترك تفرقه گفتن و جمعیت جستن / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
تا با تو، تویی بود، کجا گیری تو
از کس سخنی به صدق نپذیری تو
هر لحظه که بیحضور او خواهی بود
کافر میری آن دم اگر میری تو
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به نوعی به رابطه بین انسان و معشوق اشاره دارد. شاعر می‌فرماید که وقتی معشوق (یا خدا) در کنار ما نیست، حالتی از بی‌محتوایی و کفر به ما دست می‌دهد. در واقع، او به این نکته می‌پردازد که نبود معشوق باعث سردرگمی و فقدان معنا می‌شود و تأکید می‌کند که در غیاب او، انسان دیگر نمی‌تواند به راستی و صداقت در زندگی پایبند باشد.