نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۳ عطار

عطار نیشابوری / باب نوزدهم: در ترك تفرقه گفتن و جمعیت جستن / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

ای مانده ز خویش در بلایی که مپرس

هرگز نرسیدهای به جایی که مپرس

از هر چه بدان زنده دلی پاک بمیر

تا زنده شوی به کبریایی که مپرس

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به بیان حالتی از درد و رنج انسانی می‌پردازد. شاعر می‌گوید در شرایط سختی مانده است و این وضعیت را هیچ‌گاه نمی‌توان توصیف کرد. او به این نکته اشاره می‌کند که باید از هر چیزی که باعث زنده‌دل بودن می‌شود، دل بکنیم تا به حالت کبریایی و عظمت دست یابیم. به‌طور کلی، موضوعاتی همچون ناامیدی و جستجوی تعالی در این شعر دیده می‌شود.