نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۵ عطار

عطار نیشابوری / باب نوزدهم: در ترك تفرقه گفتن و جمعیت جستن / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

چون نیست کسی را سر مویی غم تو

جز تو که کند در دو جهان ماتم تو

ای مانده ز راه! یک دم آگاه نهای

تا فوت چه میشود ز تو هر دم تو

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت شاعر از غم و اندوهی صحبت می‌کند که تنها خود معشوق از آن آگاه است. هیچ کس دیگری نمی‌تواند غم او را احساس کند، و شاعر از او می‌خواهد که از حال خود باخبر باشد، زیرا هر لحظه ممکن است چیزی از دست برود. به نوعی، این شعر به تنهایی و عدم درک دیگران از احساسات عمیق عاشق اشاره دارد.