نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۴ عطار

عطار نیشابوری / باب دوم: در نعت سیدالمرسلین صلّی اللّه علیه و سلّم / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

زان پیش که نُه خیمهٔ افلاک زدند

وین خیمه به گرد تودهٔ خاک زدند

در عالم جان برابرش بنشستند

بر قصر قدم نوبت لولاک زدند

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به زمان قبل از خلقت جهان و برپایی آسمان‌ها اشاره می‌کند. او می‌گوید پیش از اینکه آسمان‌ها بر روی زمین تشکیل شوند، در عالم روح و جان، موجودات برای پذیرایی از انسان و روح او آماده شده بودند و به او احترام گذاشته‌اند.