شمارهٔ ۲ عطار
عطار نیشابوری / باب بیستم: در ذُلّ و بار كشیدن و یكرنگی گزیدن / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
گر جان ببرد عشق توام جان آنست
ور درد دهد جملهٔدرمان آنست
هر ناکامی که باشد این طایفه را
میدان به یقین که کام ایشان آنست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این بیتها به عمق احساسات عاشقانه اشاره دارند. شاعر بیان میکند که اگر عشق است، جان او در آن عشق است و اگر درد میآورد، همان درد نیز درمان اوست. او به یقین میگوید که هر ناکامی و سختی که برای عاشقان پیش میآید، در واقع به نفع آنهاست و در نهایت به رضایت و کامیابی آنها میانجامد.