شمارهٔ ۲۲ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این بیت به تناقض‌هایی در زندگی دینی و کفر اشاره دارد. فردی که در مسیر دین است، اما در باور خود سست و متزلزل به نظر می‌رسد، نه می‌تواند به عنوان یک مؤمن واقعی شناخته شود و نه به عنوان کافر. همچنین، اگر کسی به اعمال ظاهری و ریاکاری بپردازد، حقیقتاً در حال معصیت است، بنابراین بهتر است که با مفسدین صادقانه برخورد کند تا با ریاکاران زاهد.