نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۹ عطار

عطار نیشابوری / باب بیستم: در ذُلّ و بار كشیدن و یكرنگی گزیدن / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

چون بحر،‌دلی هزار جوش است مرا

تن در غم عشق، سخت کوش است مرا

گر زهد کنم زبان خموش است مرا

کاین زهد نه از بهر فروش است مرا

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات شاعر احساسات عمیق خود را درباره عشق و زهد بیان می‌کند. او می‌گوید که در دلش دریاهای جوشانی از عشق وجود دارد و جسمش در غم آن سخت تلاش می‌کند. همچنین، حتی اگر بخواهد زهد پیشه کند، زبانش خاموش نمی‌شود، چرا که این زهد برای او نماد تجارت و فروش نیست و از عمق وجودش سرچشمه می‌گیرد.