شمارهٔ ۱۷ عطار
عطار نیشابوری / باب بیست و یكم: در كار با حق گذاشتن و همه از او دیدن / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
تقدیر چو سابق است تعلیم چه سود
جز بندگی و رضا و تسلیم چه سود
پیوسته ز بیم عاقبت می‌سوزی
این کار چو بودنی است از بیم چه سود
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به تقدیر و سرنوشت اشاره می‌کند و می‌گوید که تعلیم و دانش در برابر تقدیر چه فایده‌ای دارد. او بر این عقیده است که انسان باید تسلیم تقدیر باشد و تنها در بندگی و رضا شاد زندگی کند. همچنین، از نگرانی درباره عواقب کارها نیز انتقاد می‌کند و می‌گوید که اگر چیزی قرار است رخ دهد، نگرانی در این زمینه بی‌فایده است.