شمارهٔ ۳۲ عطار
عطار نیشابوری / باب بیست و یكم: در كار با حق گذاشتن و همه از او دیدن / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ترسم که چو بیش ازین جهانت ندهند
از بهر زمین شدن زمانت ندهند
هرکار که میببایدت کرد بکن
یعنی دم واپسین امانت ندهند
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر نگران است که زمانش به پایان برسد و دیگر فرصتی برای فعالیت نداشته باشد. او می‌گوید که هر کاری که باید انجام دهد، باید بی‌درنگ انجام دهد، زیرا ممکن است در لحظات آخر زندگی‌اش فرصتی برایش نماند.