شمارهٔ ۹ عطار
عطار نیشابوری / باب بیست و یكم: در كار با حق گذاشتن و همه از او دیدن / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
خواهی که ز اضطرار و خواری برهی
وز بیادبی و بیقراری برهی
تا چند به خود کنی تصرّف در خویش
گر کار بدو بازگذاری برهی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به بیان این موضوع میپردازد که اگر میخواهی از اضطراب و ناتوانی رهایی یابی، باید از بیادبی و بیقراری دوری کنی. همچنین اشاره میکند که نباید دائماً در تلاش برای کنترل خود باشی، زیرا این کار ممکن است منجر به مشکلات بیشتری شود. به عبارت دیگر، برای دستیابی به آرامش و رهایی، باید رویهای روشن و مثبت در پیش گیری.