نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۱ عطار

عطار نیشابوری / باب بیست و دوم: در روی به آخرت آوردن و ترك دنیا كردن / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

چون مردن تو چارهٔ یکبارگی است

مردانه بمیر! این چه بیچارگی است

تو خون و نجاستی و مشتی رگ و پی

انگار نبود، این چه غم خوارگی است

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات به مفهوم مرگ و تحمل آن اشاره دارند. شاعر از فرد می‌خواهد که با شهامت بمیرد و به تسلیم و ضعف خود اعتراض می‌کند. او به نوعی به بی‌ارزشی جسم انسان و درد حیات اشاره می‌کند و از غم و ضعف انسانی می‌افزاید. در کل، دعوت به مواجهه با مرگ به طور شجاعانه و با قبول واقعیت‌هاست.