شمارهٔ ۹ عطار
عطار نیشابوری / باب بیست و دوم: در روی به آخرت آوردن و ترك دنیا كردن / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
کارت همه چون که خوردن و خفتن بود
میلت همه در شنودن و گفتن بود
بنشین که من و تو را درین دار غرور
مقصود ز آمدن، همه رفتن بود
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این بیت‌ها به توجه به زندگی روزمره انسان‌ها اشاره دارد. در ابتدا، به فعالیت‌های روزانه مانند خوردن و خوابیدن اشاره می‌کند و سپس می‌گوید که هدف واقعی انسان‌ها بیشتر در گفتن و شنیدن است. در نهایت، شاعر به ابزاز می‌کند که در این دنیا، احساس غرور و خودبزرگ‌بینی وجود دارد و هدف از حضور در این دنیا، در واقع به معنای رضایت و آرامش در رفتن و رفتن است.