شمارهٔ ۱ عطار
عطار نیشابوری / باب بیست و هشتم: در امیدواری نمودن / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
تیرِ طلبِ عشق، روان، می‌انداز
از زه چه کنی فرو کمان می‌انداز
گر تیر تو اکنون به هدف می‌نرسد
آخر برسد تو همچنان می‌انداز
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات شاعر به عشق و تلاش برای رسیدن به آن می‌پردازد. او از پرتاب تیر عشق سخن می‌گوید که اگرچه ممکن است اکنون به هدف نرسد، اما همچنان باید این تلاش را ادامه داد و تیر عشق را بی‌وقفه پرتاب کرد. این پیام نشان‌دهنده امید و پایداری در جستجوی عشق است.