شمارهٔ ۱۰ عطار
عطار نیشابوری / باب بیست و نهم: در شوق نمودن معشوق / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ما هر ساعت ذخیرهٔ جان بنهیم
تا آن ساعت که از غم جان برهیم
خود را شب و روز همچو پروانه زشوق
بر شمع همی زنیم تا جان بدهیم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات شاعر از فدا کردن زندگی در راه عشق سخن می‌گوید. او بیان می‌کند که هر لحظه از جان خود را در این عشق سرمایه‌گذاری می‌کند، تا زمانی که از غم و رنج آزاد شود. شاعر خود را مانند پروانه‌ای توصیف می‌کند که به شمع عشق نزدیک می‌شود و برای اشتیاق و شعف، جانش را فدای آن می‌کند.